Hallo,
Omdat ik verhalen toch nooit meer afmaak, ben ik maar begonnen aan One shot verhalen!
Hier heb ik mijn eerste One-Shot verhaal, mochten er leuke reacties (of minder leuke, want dan probeer ik dat te verbeteren bij mijn volgende verhaal) Plaats ik er weer een bij.
Mijn eerste One- Shot verhaal : Vriendschap of liefde
Korte samenvatting: Taylor en Jules zijn al heel lang bevriend, dit veranderd echter als Jules een relatie krijgt met Marie.
Vriendschap of toch liefde.
Taylor:
Waar was hij nu weer gebleven? Met mijn wijntje in mijn hand leunde ik tegen de muur aan, hij was al de hele avond met Marie aan het dansen, maar ik hoefde me geen zorgen te maken zei Lilly, zij vond hem niks. Ik tuurde in het rond, maar het was moeilijk hem te vinden tussen al die dansende mensen. “Wie zoek je?” Klonk opeens Lilly’s stem in mijn oor. “Jules!” Riep ik naar haar.
“Hij was net nog met Marie aan het dansen op het podium, kom dan gaan we naar ze toe, mee dansen, kun je ze mooi in de gaten houden.
Ik moest lachen en liep met haar mee naar het podium.
Lilly begon meteen te dansen, ze hield ervan om lekker los te gaan als we uitgingen.
Ik moest lachen en danste met haar mee, we zouden Marie en Jules zo wel vinden.
“Hee, huur een kamer ofzo, of ga ergens in een hoekje staan zoenen, wij willen hier gewoon dansen.” Hoorde ik een geïrriteerde jongensstem zeggen, ik draaide me om en keek waartegen de jongen het had en ik voelde mijn hele lichaam verstijven, als versteend staarde ik naar het midden van het podium waar Marie en Jules heftig aan het zoenen waren.
Ik voelde me misselijk worden en trok aan Lilly’s arm, ze was nog steeds aan het dansen samen met een jongen die hier ook elke week kwam en die we ook kende van hier.
“Ik ga even naar de wc, gilde ik in Lilly’s oor.” Zonder een reactie af te wachten liep ik naar de wc, ik ging voor de spiegel staan en zag dat mijn gezicht spierwit was geworden, ik voelde dat ik elk moment kon huilen. Het was ook te mooi om waar te zijn, waarom zou Jules iets voor me voelen?
Ik had de neiging om terug te gaan en Marie de huid vol te schelden, waarom moest ze perse Jules hebben, ze kon zoveel jongens krijgen. Maar onbewust wist ik, dat als ik aan Marie had verteld, dat ze nooit met hem zou hebben gezoend, ik had het alleen niet tegen haar verteld omdat Jules haar leuk vond en ik bang was dat als hij haar zijn liefde zou verklaren, zij tegen hem zou zeggen dat ik hem leuk vond. Ik zuchtte, ze wist het niet, dus ze had niks verkeerd gedaan, evenals Jules, die niet wist dat ik al een tijdje meer voor hem voelde dan alleen maar vriendschap.
Ik kende hem al bijna mijn hele leven, we waren buren, onze vriendschap was heel bijzonder, maar de laatste paar maanden merkte ik dat ik meer wilde dan alleen maar vrienden zijn, ik wilde hem zoenen, ik wilde de hele dag in zijn sterke armen liggen, ik wilde door zijn haren woelen, ik wilde dat hij ook verliefd was op mij en niet op Marie!
Ik spoelde mijn gezicht met wat water en liep weer terug naar de danszaal, opeens stond hij voor mijn neus. Zijn blonde krullen zaten in de war en ik voelde een steek van jaloerzie toen ik besefte dat Marie met haar hand door zijn haar had gestreeld terwijl ze hadden gezoend.
Hij keek me met een stralend gezicht aan. “Ik ben zo verliefd en zo gelukkig!” Straalde hij. Ik glimlachte naar hem, al ging dat niet van harte, hierop vervloekte ik mezelf, hij was al zolang verliefd op haar en ik kon niet eens blij voor hem zijn, jemig wat was ik voor vriendin.
Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat Marie en Lilly aan het praten waren, tot mij schrik hadden ze ruzie.
Dit mocht Jules niet zien, het was niet moeilijk om te raden waar ze het over hadden, Lilly was namelijk nogal eerlijk als ze gedronken had.
Ik gaf Jules een knuffel en fluisterde in zijn oor dat ik heel blij voor hem was en hoopte dat het iets zou worden tussen hem en Marie. Wat klonk het ongemeend, maar dat merkte hij niet eens met zijn verliefde hoofd.
Hij draaide zich om en liep terug naar het podium, ik liep hem achterna, zodra Lilly Jules in het oog kreeg hield ze gelukkig op met ruziemaken, Jules liep naar Marie toe en sloeg zijn armen om haar heen, Lilly keek zoekend op zich heen en zag mij.
Ze liep naar me toe en pakte mijn hand, ze nam me mee naar buiten en sloeg daar haar armen om me heen. Ik voelde hoe de tranen over mijn wangen liepen, maar ik huilde geluidloos.
“Kom, we gaan naar huis.” Zei Lilly naar een tijdje. Ik knikte, maar stuurde wel een smsje naar Jules.
Hee Juul,
Wij zijn al naar huis, we willen een beetje vroeg slapen, maar we wilde je niet storen.
Nog een hele fijne avond ;)
Tot snel
Xx
Waarschijnlijk zouden ze me niet eens missen.
Jules:
Nerveus wachtte ik op mijn kamer op Marie, ze had me gebeld en gezegd dat we moesten praten.
Ik hield er niet van als mensen zeiden dat we moesten praten en vooral niet als die werd gezegd op een toon zoals Marie net zei. Ze klonk een beetje als Taylor, als die met me wou praten, als ze ergens kwaad of gepikeerd over was. Ik voelde een kleine steek in mijn maag bij het denken aan Taylor, ze was de afgelopen drie maanden zo kortaf geweest, ik hoefde maar iets fout te doen of ze snauwde me af en als ik vroeg waar ze last van had, dan zei ze dat het me niks aan ging! Ze vertelde me eerst alles, deed ze dat nu niet meer omdat ik een vriendin had, ik zuchtte diep, jemig soms waren meisjes echt niet te begrijpen.
De deurbel haalde me uit mijn gedachten, ik hoorde mijn moeder naar de deur lopen en Marie vrolijk begroeten, ik hoorde Marie haar voetstappen op de trap en zag hoe ze mijn kamer binnenkwam.
Ze liep naar me toe en ging naast me zitten, een tijdje zwegen we.
Zenuwachtig gaf ik haar een kus op haar wang. Ze deinsde achteruit, oei!
“Uhm, je wou met me praten?” Begon ik toen maar, ze knikte, maar zei niks.
Opeens piepte mijn telefoon, ik had een smsje, ik haalde mijn telefoon uit mijn zak en zag tot mijn blijdschap dat het Taylor was die me had Gsmst
Hee Juul,
Heb je zin om zo langs te komen?
Mijn ouders zijn niet thuis en ik snak naar een ouderwetse Harry potter avond,
Zonder Marie of Lilly, of wie dan ook, alleen wij tweetjes!
Hopelijk tot zo!
Xx
Ik besloot om pas terug te smsen als Marie weg was, dat leek me we zo aardig.
Maar ik voelde me blij worden, eindelijk weer eens samen met Taylor, dat was al heel lang geleden, ik had het gemist, ik miste haar!
Ik bloosde een beetje bij die gedachte en schaamde ook, dit was niet leuk tegenover Marie, die me vragend aankeek. “Leuk smsje ?” Vroeg ze. “Ja van Taylor, we gaan vanavond een ouderwetse Harry Potter avond houden, dat doen we eens in het half jaar, omdat we er allebei heel erg fan van zijn, en het echt iets van ons samen is.” Ik keek Marie stralend aan, maar haar gezicht stond op onweer.
“En dat is nou precies de reden waarom ik het wil uitmaken, het is altijd Taylor dit, Taylor dat, Taylor zus, Taylor zo, ik heb daar geen zin in Jules, ik wil dat je gek bent op mij en niet op Taylor.” Ik schrok.
“Uitmaken, waarom wil je het uitmaken?” Marie zuchtte en keek me verdrietig aan, ik wou mijn armen om haar heen slaan, maar ze stond op en ging tegenover me staan.” Niet doen Jules, ik weet dat je niet verliefd op me bent, je bent gek op me en vind me best leuk, dat weet ik, maar je vindt me niet zo leuk als Taylor.” Ik wilde er iets tegen in brengen, maar kon het niet. Want met een schok besefte ik dat ze gelijk had.
Vorig jaar was ik verliefd op Taylor, maar die liet nergens uit blijken dat ze ook verliefd was op mij, ik durfde het toen niet te vertellen uit angst dat het onze hele vriendschap zou verpesten.
“Het spijt me Marie, het spijt me vreselijk.” Ik keek haar gekweld aan, maar ze glimlachte.
“Het is ook deels mijn schuld, ik was al een poosje verliefd op je, maar ik deed niks omdat ik dacht dat je Taylor leuk vond, toen we die avond aan het stappen waren, hield je je eigenlijk alleen met mij bezig en daarom dacht ik dat ik het mis had en besloot ik me om me aan je over te geven.” Maar ik zag je gelijk al naar Taylor toerennen toen we hadden gezoend en meteen daarna vroeg Lilly waar ik mee bezig was, Taylor was al een tijdje verliefd op je en nu stond ik opeens met jou te zoenen, wat dacht ik wel niet. Ik dacht toen dat Lilly dat zei omdat ze dronken was, maar toen merkte ik dat Taylor kortaf tegen ons deed nadat wij officieel iets kregen, toen wist ik dat het waar was, en het duurde niet lang voordat ik ontdekte dat jij net zoveel voor haar voelde en het is oneerlijk als we nog langer een relatie hebben, want ik hoor niet bij jou, Taylor hoort bij jou.” Ik keek Marie verbijsterd aan. “Is Taylor ook verliefd op mij, heeft Lilly dat echt gezegd?” “Uhm ja, maar ze was erg dronken, dus…” “ Als Lilly dronken is, dan is het waar, dan spreekt Lilly de waarheid en kan ze niks voor zich houden.” Ik voelde dat ik warm werd van binnen, Taylor was ook verliefd op mij, ik kon wel juichen. Meteen voelde ik me schuldig tegenover Marie, maar ze glimlachte alleen maar en gaf me een zoen op mijn wang. “Ik heb van je genoten Jules, maar ik moet je bekennen dat ik niet zo heel erg verliefd op je ben, je bent een leuke jongen, maar niet mijn ware, en ga nu maar naar Taylor toe, want het word tijd dat jullie eens eerlijk tegen elkaar zijn!”
Taylor :
Nerveus zat ik op de bank op Jules te wachten. Het was ook wel erg raar, eerst deed ik drie maanden kortaf tegen hem en daarna nodigde ik hem vrolijk uit om hier een Harry Potter avond te houden, wat nou als hij het de hele tijd over Marie wou hebben?
Ik besloot dat ik hem dan gewoon de mond zou snoeren en zou zeggen dat hij film moest kijken.
Er werd aangebeld en ik rende naar de voordeur en rukte hem open, in de deuropening stond een stralende Jules. Hij gaf me een knuffel pakte mijn handen vast, “ik ben zo blij dat we weer eens een avondje met zijn tweetjes zijn, ik heb het gemist.” Ik glimlachte naar hem en liep naar de huiskamer, Jules ging op de bank zitten en klopte naast zich. “Haal dat drinken zo maar, ik wil eerst met je praten. Ik ging nerveus op de bank zitten en had al een beetje gevoel waarover hij het wou hebben.
“Het is uit met Marie.” Zei Jules meteen toen ik naast hem was neergeploft.
Ik keek hem verbijsterd aan. “oh, wat erg.” Het klonk niet heel erg gemeend en tot mijn ontsteltenis moest Jules lachen. “Fijn dat je het zo luchtig opneemt.” Grapte hij naar me.
“Ik had het niet verwacht.” Zei ik eerlijk, “maar heel erg vind ik het ook weer niet.”
“Oh nee, en waarom niet?” Ik besloot om die vraag te negeren.
“ze heeft het uitgemaakt vanwege jou.” Jules keek me met twinkelende ogen aan.
Ik wist niet wat ik hierop moest zeggen en voelde dat ik rood werd. “Waarom vanwege mij?” vroeg ik toen maar. “Nou ze vond het niet zo prettig dat ik het altijd over jou had, elke keer werd jou naam wel genoemd door mij als ze bij me was. Eerst dacht ik dat dat was omdat we vrienden waren, maar Marie liet me net inzien dat dat om heel andere reden was.”
Ik voelde opeens een paar vlinders wild fladderen in mijn buik.
“Om welke reden is dat dan ?” Vroeg ik schor.
Maar Jules zei niks meer. Langzaam kwam zijn gezicht naar de mijne en kustte hij me.
Gretig beantwoordde ik zijn kus en kon ik eindelijk met mijn handen door zijn heerlijk zachte haar heen woelen.
Uiteindelijk hadden we die avond weinig Harry Potter gekeken.
dank je wel voor je compliment!
Ik zal er bij mijn volgende verhalen opletten.
Hier heb je alvast het tweede verhaal, ik heb zelf iets soortgelijks meegemaakt, alleen zijn er andere namen gebruikt en zijn er deels dingen verzonnen.
Samenvatting : Carol heeft leukemie en besloten Euthanasie te plegen, haar beste vriendin Eline komt afscheid nemen, hierin lees je hoe dat verloopt.
Een laatste blik!
Ze ging het doen, ze ging het echt doen, ze ging het drinken.
Waarom had ze juist vandaag beslist, waarom liet ze de natuur niet gewoon haar gang gaan?
Waarom moest ik nu al afscheid van haar nemen, we moesten nog zoveel meemaken samen, het was gewoon niet eerlijk, waarom kreeg nou net zei die leukemie.
Ik was zo diep verzonken in mijn gedachtes dat ik niet had gemerkt dat ik al in haar straat was, ik was iets te ver doorgefietst.
Ik stapte van mijn fiets af en liep langzaam met de fiets aan mijn hand naar haar huis toe, zou ik hier nog komen, na deze dag? Of zou ik het niet meer aankunnen.
Ik zette mijn fiets tegen het tuinhekje aan en liep over het pad naar de voordeur, ik drukte op de bel en wachtte af. Haar moeder,Jane, deed met roodbehuilde ogen open, maar desondanks glimlachte ze naar me, “fijn dat je er bent Eline, we hebben nog een uurtje voordat de dokter komt.”
Ik slikte, probeerde iets terug te zeggen, maar er kwam alleen een soort gepiep uit mijn keel, Jane leek het te begrijpen, zwijgend liepen we de trap op en deden de deur van haar kamer open. Ze lag in bed Haar vader, Zus, Broer en vriend zaten al om haar bed heen, ik ging naar haar toe en sloeg mijn armen om haar heen, ze deed hetzelfde bij mij en zo bleven we een poosje staan.
Als vanzelf rolde de tranen van machteloosheid over mijn wangen, ik liet haar voorzichtig los en ging aan haar voeteind zitten. Kevin, haar vriend zat bij haar hoofd en hield haar hand vast daarnaast zat haar vader, jack, die haar alleen maar strak aankeek. Aan de overzijde stond haar moeder die haar andere hand vast had en daarnaast stonden haar tweeling broer en zus, Minke en Luca, die troost hadden gezocht bij elkaar en elkaars hand vasthielden.
Toen ik op de klok keek zag ik verschrikt dat er al tien kostbare minuten voorbij waren.
Opeens begon ze te praten. “Ik heb op een briefje geschreven wie welke spullen van me mag hebben, ook staan daar de liedjes op die ik op mijn crematie wil en namen van mensen waarvan ik niet wil dat ze op de crematie komen, mijn zogenaamde vriendinnetjes die me lieten vallen toen ik in het ziekenhuis lag en ziek bleek te zijn. “ Ik keek haar aan en zag de pijn in haar ogen, voelde haar verdriet, ik gaf een kneepje in haar been, ze keek me aan en lachte. “Lien, zou jij willen zingen? Zou jij het liedje van Gordon en Replay willen zingen, elke stap die je neemt.” Ik slikte. “Ik weet niet of ik dat wel kan Carol, ik weet niet of ik er de kracht voor heb. “ “Ik zorg dat je de kracht er voor hebt, beloof me alsjeblieft dat je het doet!” Ik keek haar aan, in haar prachtige bruine ogen, ik keek ook naar haar mooie goudblonde krullen en haar lieve gezichtje,dat ondanks alles nog steeds een beetje straalde.
Ik knikte. Ze vroeg nog meer dingen, of haar broer en zus een gedichtje voor haar wilde maken, of Kevin een verhaal wou vertellen en of haar ouders er altijd voor haar broer en zus zouden zijn, ondanks dat zij weg was.
Ze beloofden het allemaal plechtig en we beloofden haar dat ze de mooiste crematie van heel Nederland zou krijgen.
We maakten nog meer plannen voor de crematie en op de een of andere manier begonnen we het nog leuk te vinden ook. Opeens ging de bel, die verschrikkelijke bel, ik voelde hoe alle kleur wegtrok uit mijn gezicht, haar vader stond op en liep zwijgend naar beneden, we hoorden hem mompelen en hoorde een andere stem terugpraten, maar konden niet verstaan wat hij zei, wel hoorde we dat dit overduidelijk de stem van de dokter was, het was tijd.
We hoorden voetstappen de trap opkomen en daar was de dokter dan, met een stomme zwarte koffer in zijn hand die ik het liefst door het raam zou willen smijten.
Hij bleef in de deuropening staan en zei. “Jullie kunnen nu afscheid van haar nemen en dan beneden wachten, neem gerust de tijd, we doen het als je er klaar voor bent Carol.” Carol knikte en dokter liep weer naar beneden. We besloten dat we nog een op een afscheid wouden nemen, alleen Carols ouders en Kevin zouden erbij zijn als ze dat vreselijke drankje zou drinken.
Minke en Lucas waren als eerste aan de beurt om afscheid te nemen, ik, Kevin en Carols ouders trokken ons terug in de gang.
Na een kwartier kwamen ze de gang weer op Minke was in tranen, Lucas had een arm om haar heen geslagen ik liep naar ze toe en sloeg mijn armen om hen beiden heen. Kevin vermande zich en liep de kamer in, ook hij wou eerst nog voor de laatste keer alleen zijn met Carol.
Na een half uur kwam ook hij terug, hij glimlachte, knikte naar mijn ouders, die ook nog even tijd wouden met hun dochter. Na ook een half uur kwamen ze terug,z e negeerde ons en liepen naar de zolder, waar hun slaapkamer was, ze zeiden alleen dat Kevin moest roepen als ik terug zou zijn.
Ik liep de kamer van Carol weer in en liep naar haar toe, opeens drong het tot me door dat dit de laatste keer was dat ik haar levend zou zien, ik kon het niet helpen en barstte in snikken uit.
Carol begon ook te huilen en ik ging bij haar zitten, ze pakte mijn gezicht vast en zei met verstikkende stem. “Alsjeblieft Eline, laat me los, ik ben zo moe, ik kan echt niet meer, ik wil die pijn niet meer, ik wil gewoon verlost zijn.” Carol keek me smekend aan en ik keek terug naar haar, haar ogen namen me onderzoekend op, haar gezicht was nat van de tranen en ik zag de uitputting in haar ogen, ze had geen vechtlust meer, ze wilde gewoon slapen, heel lang slapen.”
“Beloof me, dat je er bent als ik afgestuurd ben en ik mijn diploma onderteken, beloof me dat je er bent als ik beval van mijn eerste kindje, beloof me dat je er bent bij alle belangrijke gebeurtenissen in mijn leven, gebeurtenissen die we samen moeten meemaken, of je nou dood bent of niet, beloof me gewoon dat je een teken geeft, alsjeblieft!” Ik keek haar smekend aan, ze keek me verbijsterd aan, maar daarna lachte ze. “Ik beloof het , je zal me niet meer kunnen zien, maar ik beloof dat je mijn aanwezigheid zult voelen, dat je zal merken dat ik er ben. “
Ik glimlachte, er was niks meer te zeggen, we hadden al alles tegen elkaar gezegd wat we wouden zeggen, het was tijd om afscheid te nemen, totdat we elkaar vroeg of laat weer zouden zien, als het mijn tijd was om te gaan.
Ik sloeg nog een keer mijn armen om haar heen, pakte haar gezicht vast en nam alles in me op, de kleine moedervlek nat onder haar neus, haar mooie bruine ogen en goudblonde krullen, haar lieve lach, ik prentte alles in mijn hoofd, omhelsde haar nog een keer en liep achteruit de kamer uit maar bleef haar aankijken, totdat ik bij de deur was, toen draaide ik me om en liep de gang op.
Ik zou haar nooit meer zien, maar zou haar altijd blijven herinneren.
Op de gang stond de dokter al klaar, Minke riep haar ouders, die naar beneden kwamen en samen met Kevin en de dokter liepen ze naar binnen, Minke, Lucas en ik gingen naar beneden en zwegen.
Na een uur kwam Kevin naar beneden en zei :
“Tijd van overlijden, 16:45.”
Ook ben ik fan van harry potter en schrijf ik daar ook one shots over :)
Deze gaat over Severus Sneep en Lilly potter!
Samenvatting : Sneep heeft Lilly mee uit gevraagd, zie hier hoe dat verloopt
De kennismaking met liefde
Langzaam liep ze naar de afgesproken plek toe, moest ze het zien als een date? Of was het gewoon als normaal, nee dat kon haast niet, deze afspraak was anders.
Ze hadden nooit op zo’n afgelegen plek afgesproken, om samen te picknicken.
Haar vriendinnen hadden haar voor gek verklaard, hij was een zwadderaar, hij was niet te vertrouwen, hij was slecht, waarom ging ze met hem afspreken als ze James Potter kon krijgen? Snapte ze dan niet, dat ze James Potter een arrogante kwal vond, dat ze een hekel had aan zijn arrogante manier van doen, terwijl Severus, zo rustig en zo bedeesd was en hoewel hij met de verkeerde mensen omging, en hij in een afdeling zat die meer duistere als goede heksen en tovenaars had voortgebracht, vertrouwde ze hem.
Hij had haar ook nog nooit laten zitten, stond altijd voor haar klaar en troostte haar als zij zich rot voelde over hoe slecht de band tussen haar en haar zus geworden was, sinds ze hier op school zat.
Toen ze dichterbij de boom kwam, waar ze hadden afgesproken zag ze hem al zitten, hij had een zwarte spijkerbroek en een zwart shirt met korte bouwen aan, ze had hem nog nooit met korte mouwen gezien, zijn armen waren verbazend genoeg niet heel wit, een beetje getint zelfs, wat niet paste bij zijn witte gezicht.
Hij zat tegen de boom aan op een groot kleed en had zijn ogen gesloten, zijn zware haren waaide voor zijn gezicht.
Glimlachend liep ze naar hem toe en ging voor hem zitten en keek hem aan, zijn gezicht zag er tevreden en blij uit, jammer dat het zo bleek was en niet zo mooi getint als dat zijn huid op zijn armen was.
Hij opende zijn ogen en keek in haar prachtige groene ogen.
“Goedemiddag Lilly.” Glimlachte hij. Hij ging wat rechter zitten keek naar haar, haar lieve gezicht, haar mooie donkerrode haren, ze had een rood shirtje en een spijkerrokje aan, ze zag er prachtig uit, het shirtje stond heel leuk bij haar haren.
“Nog twee dagen Sev, en dan gaan we weer terug. Dan zien we elkaar een poosje niet.” Lilly keek Severus droevig aan, haar ouders waren verhuisd, naar een stadje dat ver van londen vandaan lag, ze zou Severus 2 lange maanden niet zien.
Hij zei niks maar pakte zijn toverstok en riep “Veruno Vogulo” Er spoten prachtige mooie witte duiven uit zijn stok die in rondjes boven hun hoofden bleven vliegen.
Lilly glimlachte naar hem, keek hem daarbij ook bewonderend aan. “Waar heb je dat geleerd? “ Hij grijnsde. “Ik wou iets speciaals voor je toveren, dus heb ik een tijdje in de bieb doorgebracht en uiteindelijk deze spreuk gevonden, het was even oefenen, maar het was alle moeite waard. “
Ze ging naast hem zitten, ze zag geen mand met eten, maar dat boeide haar ook niet, ze had geen zin om te eten en ze merkte dat het op dit moment goed voelde om bij hem te zijn.
Ze staarde een tijdje voor zich uit, totdat Severus voorstelde om te gaan lopen, Lilly knikte en ze liepen naar de richting van het meer, beschut achter de bomen.
“Wie denk jij dat dit jaar de afdelingsbeker wint Severus, Ravenklauw staat best ver voor toch?” Severus glimlachte. “volgens mij hebben ze ook gewonnen, ze hebben ook al de zwerkbalcup gewonnen, dus ik denk dat ze de afdelingscup ook in hun zak hebben.” Hij glimlachte, het deerde hem op dit moment niet dat Zwadderich laatste was geworden, hij was samen met Lilly en hiervan moest hij genieten!
“Sev?” Lilly sprak zijn naam een beetje angstig uit, alsof ze een onderwerp ging aansnijden, die ze liever niet wilde bespreken.”Ja.” Antwoordde hij, ook een beetje angstig.
“Is dit een gewone normale afspraak? Of is dit gewoon een date?”
Ze keek hem vragend aan, haar wangen waren een beetje rood gekleurd.
Hij ademde opgelucht uit, hij was even bang dat ze het weer over zijn vrienden ging hebben, die ze niet mocht, die ze duister vond. “Dat mag jij zeggen, ik laat het aan jou over.” Glimlachte hij, al vond hij het meer een date, ze waren nog nooit zo, tsja hoe kon je het noemen? Ze waren nog nooit zo alleen met elkaar geweest.
Lilly keek hem peinzend aan en begon tot zijn verbazing een beetje te giechelen.
“Wat?” Vroeg hij een beetje agresief, hij dacht dat ze hem uitlachte.
Ze hield op met geichelen en keek hem verontwaardigd aan. “Je hoeft niet gelijk zo lomp te doen Severus, ik lach je niet uit, ik ben James Potter of Sirius Zwarts niet!”
Hij voelde dat hij rood werd, hij wou niet dat ze kwaad op hem was, hij wou dat ze zo lief naar hem keek zoals ze altijd bij hem deed.
“Het spijt me Lilly, wees niet boos, toe.” Hij keek haar smekend aan. Ze glimlachte, “Excuses geaccepteerd Sev!” Lilly vond het rot voor Severus, dat James Potter en Sirius Zwarts hem altijd moesten hebben, hij altijd het mikpunt was van hun pesterijtjes, alleen maar om zich nog populaider voor te doen als dat ze al waren, gadver wat waren ze ook een stel etters.
“Lilly! “ “Sorry Sev, ik was een beetje in gedachten verzonken geloof ik.”
Hij lachte, ze stonden stil onder een prachtige boom, waar allemaal roze bloemetjes in bloeide.
“Waarom lachte je?” Severus keek haar iets wat nieuwsgierig aan, ze bloosde, maar keek een beetje uiteindagend naar zijn bleke gezicht en zijn donkere ogen, naar zijn mooie zware haar, dat sluik onder zijn schouders viel.
“Ik wil dit best als een date zien. “ Zei ze tergend langzaam. Ze hield even stil en keek hem een beetje verlegen aan, ze was benieuwd wat hij zou gaan doen, ze hoopte dat hij het zou doen. Want eens moest de eerste keer zijn en waarom zou dat dan niet met haar beste vriend zijn, met degene die haar als eerste liet kennismaken met de toverwereld, die haar daarover vertelde en die haar geruststelde toen ze besefte dat ze ver van haar ouders en zus zou gaan wonen. Lilly vond dat hij het moest zijn, ze wilde dat hij het was.
Langzaam maakte ze haar zin af, terwijl Severus haar nog steeds nieuwsgierig aanstaarde, afwachtend op wat ze zeggen zou.
“Maar bij een date hoort wel een zoen.”
Severus keek haar aan en voelde dat hij een vuurrood hoofd kreeg, hij wist niet waar hij kijken moest. Maar Lilly sloeg daar geen acht op, ze liep op hem af, haar groene ogen zochten de zijne, ze sloeg haar armen om hem heen en zocht zijn lippen, die al spoedig die van haar raakte.
En voor het eerst, besefte Severus Sneep wat het woordje liefde betekende.
samenvatting:
Mike is al een tijdjee geboeid van de mysterieuze Keisha, eindelijk ziet ze hem ook eens staan, hij hoopt dat hij wel door haar geheime schild heen kan breken.
Vrij zijn
Ik zat al een uur op die barkruk, alleen maar naar haar aan het staren, ze danste uitbundig mee, met een Jilzz in haar hand, haar haren vielen voor haar gezicht, het leek haar niet te deren, ze danste gewoon uitgebreid verder.
Iedere week was ze hier weer, iedere week met hetzelfde meisje en dezelfde jongen, die duidelijk een stel waren. Ze danste het eerste deel van de avond met zijn drietjes, totdat zij een jongen gevonden had, elke week had ze wel weer een andere, ze zoende ermee, maar je zag haar nooit met een jongen mee naar huis gaan, of telefoonnummers uitwisselen of wat dan ook. Altijd liep ze aan het eind van de avond gewoon weer mee naar huis, de jongen boos of teleurstellend achterlatend.
Ik vond haar Fascinerend en hoopte iedere week weer dat ik deze keer haar slachtoffer was, waarom wist ik niet.
Nu sloeg ze haar armen om haar vriendin heen en danste ze samen, hard lachend, de jongen sloeg zijn armen om de twee meiden heen, hij fluisterde iets in haar hoofd, ze legde haar hoofd in haar nek en schaterde, vervolgens gaf ze hem een zoen op zijn wang. Jaloers keek ik toe, wat zou hij gezegd hebben? Ik draaide me om, richting de bar, wachtte mijn beurt af en bestelde een biertje.
Terwijl ik op mijn bier wachtte, hoorde ik een zachte meisjes stem zeggen : “Twee Jilz en een biertje alstublieft.” Ik draaide mijn hoofd naar links en zag tot een schok dat zij het was die naast me stond.
Ze zag me kijken en glimlachte. “Pardon, dat word €2,20 alstublieft,.”Ik gaf het geld aan het barmeisje en nam mijn biertje in ontvangst.
Ze was nog op haar bestelling aan het wachten en tikte ongeduldig met haar vingers op de bar.
Bovenop haar lange bruine haren zat een prachtige glitter haarband, ze droeg een simpel zwart topje, daaronder een gerafelde spijkerrok en korte zwarte enkellaarsjes met een klein hakje.
Ze kreeg haar drinken. “€7,20 wordt dat dan alsjeblieft.” Het meisje keek vragend naar het barmeisje, ze had haar niet gehoord, door de harde muziek waarschijnlijk.
Zonder er bij na te denken gaf ik een briefje van tien aan het barmeisje. “Dat krijgt ze van mij.” Schreeuwde ik naar haar. Ik kreeg mijn wisselgeld en keek naar het meisje.
Ze lachte naar me. “Ben je hier alleen?” Vroeg ze.
Ik knikte, “Mijn vrienden komen waarschijnlijk over een half uur ofzo, ik ben altijd te vroeg, waarom dat weet ik ook niet.” Ze lachte. “Loop maar mee joh, dan dans je toch lekker gezellig met mij tot dat je vrienden er zijn?” Ze keek me speels aan.
Ik voelde dat mijn maag een buiteling maakte, ze vroeg of ik met haar wou dansen, misschien zou ik de eerste jongen zijn waarmee ze vaker zou afspreken, dat moest gewoon.
We liepen naar de achterkant van de kroeg, waar haar vrienden in een innige omhelzing aan het zoenen waren. Ze ging achter haar vriendin staan en hield het flesje Jilz tegen de nek van haar vriendin aan. Deze hield op met zoenen en gaf een gil. Ze draaide zich om en giechelde.
Het meisje gaf een Jilz aan haar vriendin en het biertje gaf ze aan de jongen.
“Hij heeft het voor ons betaald.” Ze wees naar mij en ik voelde dat ik rood werd.
De jongen hief zijn glas naar me op, “proost!” hij hief zijn glas op, ik deed hetzelfde en tikte tegen zijn glas aan. Blijkbaar vonden de jongen en het meisje het niet vreemd dat er zomaar een vreemde jongen bij hen stond, maar ze zouden wel niet anders gewend zijn, ze zoende namelijk iedere week met een ander.
“Hoe heet je?” Vroeg zij aan me, haar vrienden waren weer met elkaar aan het zoenen en dansen.
“Xander.” “Ik heet Keisha, dat daar zijn Kayleigh en Kevin.”
Meer zei ze niet, ze sloeg alleen haar armen om mijn nek, ik sloeg een arm om haar middel en drukte haar tegen me aan.” We deinsde wat mee op de muziek, na een tijdje lieten we elkaar los en dronken we wat. Ik dronk mijn bier in een teug leeg en zette het ergens op een muurtje, Keisha deed hetzelfde. Ik had mijn vrienden al zien binnenkomen, maar zag ze nu nergens meer, het deerde me niet, ik was bij Keisha, dat was het enige wat leek te tellen.
“Jij bent hier ook elke week.” Riep ik naar haar. Ze glimlachte, “Doordeweeks moet ik veel werken, het stappen vind ik een heerlijke onderbreking van de sleur, ik hou van dansen.”
“Waar werk je dan.” Ze keek me uitdagend aan. “Dat doet er niet toe, ik wil niet over mijn werk praten.” Ik keek haar een tikje beduusd aan. Ze glimlachte, bij het zien van mijn gezicht.
“En jij, hoe oud ben je eigenlijk?” “Ik ben drieëntwintig.” “Dat is een hele mooie leeftijd, niet veel te oud en ook niet te jong.” Lachte ze.
“Hoe oud ben jij dan?” “Wat denk je zelf?” Ik keek haar aan, ze was best klein, want ze kwam met haar hoofd tot mijn kin, als je je dan bedacht dat ze hakken aan had.
Ze had niet veel make-up op en een haast kinderlijk gezicht.
“achttien jaar gok ik.” Ze knikte, “sinds vorige week.” Grijnsde ze.
“Vind je het erg, vind je me nu te jong.” Ik schudde van nee. “Zoals jij zelf zei, niet te oud en ook niet te jong.” Ze moest lachen.
Opeens werd ik op mijn rug getikt, ik draaide me op, het was Kevin, hij had twee wijntjes en twee biertjes bij, hij gaf er een daarvan aan mij.
Ik bedankte hem. Keisha lachte en omhelsde hem, hij drukte haar even tegen zich aan.
Ïk voelde een vlaag van jaloerzie, waarom deed hij dat terwijl hij zijn vriendin bij zich had.
Ik keek naar Kayleigh, ze leek het niet erg te vinden, maar keek juist vol genegenheid naar hen beide.
We danste een tijdje met zijn viertjes, ik kwam tot de ontdekking dat Keisha en Kevin al twee jaar bij elkaar werkte en al gelijk goede vrienden waren, acht maanden geleden kwam Kayleigh bij hen werken en het klikte gelijk goed tussen de meiden.
Eigenlijk was Keisha geen stapper, maar Kayleigh haalde haar toch over om een keertje samen te gaan, Keisha wist dat Kevin hier elke zaterdag naartoe ging en daarom gingen zij daar ook heen, ze hadden toen zo’n geweldige avond gehad, dat ze die week erop weer gingen, toen hadden Kayleigh en Kevin ook gezoend en sindsdien gingen ze iedere week met zijn drietjes.
Toen kwam een rustig nummer op, dat nummer was altijd het laatste liedje daarna gingen de lichten aan.
Kayleigh en Kevin sloegen hun armen om elkaar heen en danste rustig mee op de muziek.
Keisha sloeg weer haar armen om mijn nek en ik legde mijn handen op haar dijen.
We schuifelde samen en ik keek in haar donkerblauwe ogen, ze keek naar mij en kwam steeds dichterbij met haar gezicht in mijn richting, we zoende.
Ik liet mijn hand over haar haar gaan, het was zijdezacht.
Opeens was het nummer afgelopen, ze maakte zich van me los lachte naar me en gaf een kus op mijn wang, toen liep ze weg, tussen de menigte door, Kayleigh en Kevin liepen met haar mee.
Ik liep haar achterna. Maar Kevin versperde me de weg, “Laat het voor wat het is Mike, ze wil toch niet verder afspreken.”Beduusd keek ik haar aan. “maar- “ Tevergeefs, Kevin liep al weg achter zijn meiden aan en het leek me niet slim om hem achter na te lopen.
Kwaad over de manier waarop ze ineens weg waren gegaan, liep ik richting de garderobe.
Ik had verwacht dat ze daar wel zouden staan, maar ze waren al weg, ook mijn vrienden zag ik nergens, ik baalde flink, ze bleef geheimzinnig, ze zou dat ook altijd blijven.
Want een week later negeerde ze me, evenals Kayleigh en Kevin en zag ik haar met een andere jongen zoenen. Toen ik haar naar de bar zag lopen liep ik naar haar toe.
“Waarom negeer je me.” Ze zei niks, koppig bleef ik naast haar staan.
Toen ze haar drankjes had en had afgerekend draaide ze zich naar me toe en het enige wat ze zei was : “Ik wil vrij zijn!” toen liep ze weg, mij beduusd achterlantend.
Hallo,
Omdat ik verhalen toch nooit meer afmaak, ben ik maar begonnen aan One shot verhalen!
Hier heb ik mijn eerste One-Shot verhaal, mochten er leuke reacties (of minder leuke, want dan probeer ik dat te verbeteren bij mijn volgende verhaal) Plaats ik er weer een bij.
Mijn eerste One- Shot verhaal : Vriendschap of liefde
Korte samenvatting: Taylor en Jules zijn al heel lang bevriend, dit veranderd echter als Jules een relatie krijgt met Marie.
Vriendschap of toch liefde.
Taylor:
Waar was hij nu weer gebleven? Met mijn wijntje in mijn hand leunde ik tegen de muur aan, hij was al de hele avond met Marie aan het dansen, maar ik hoefde me geen zorgen te maken zei Lilly, zij vond hem niks. Ik tuurde in het rond, maar het was moeilijk hem te vinden tussen al die dansende mensen. “Wie zoek je?” Klonk opeens Lilly’s stem in mijn oor. “Jules!” Riep ik naar haar.
“Hij was net nog met Marie aan het dansen op het podium, kom dan gaan we naar ze toe, mee dansen, kun je ze mooi in de gaten houden.
Ik moest lachen en liep met haar mee naar het podium.
Lilly begon meteen te dansen, ze hield ervan om lekker los te gaan als we uitgingen.
Ik moest lachen en danste met haar mee, we zouden Marie en Jules zo wel vinden.
“Hee, huur een kamer ofzo, of ga ergens in een hoekje staan zoenen, wij willen hier gewoon dansen.” Hoorde ik een geïrriteerde jongensstem zeggen, ik draaide me om en keek waartegen de jongen het had en ik voelde mijn hele lichaam verstijven, als versteend staarde ik naar het midden van het podium waar Marie en Jules heftig aan het zoenen waren.
Ik voelde me misselijk worden en trok aan Lilly’s arm, ze was nog steeds aan het dansen samen met een jongen die hier ook elke week kwam en die we ook kende van hier.
“Ik ga even naar de wc, gilde ik in Lilly’s oor.” Zonder een reactie af te wachten liep ik naar de wc, ik ging voor de spiegel staan en zag dat mijn gezicht spierwit was geworden, ik voelde dat ik elk moment kon huilen. Het was ook te mooi om waar te zijn, waarom zou Jules iets voor me voelen?
Ik had de neiging om terug te gaan en Marie de huid vol te schelden, waarom moest ze perse Jules hebben, ze kon zoveel jongens krijgen. Maar onbewust wist ik, dat als ik aan Marie had verteld, dat ze nooit met hem zou hebben gezoend, ik had het alleen niet tegen haar verteld omdat Jules haar leuk vond en ik bang was dat als hij haar zijn liefde zou verklaren, zij tegen hem zou zeggen dat ik hem leuk vond. Ik zuchtte, ze wist het niet, dus ze had niks verkeerd gedaan, evenals Jules, die niet wist dat ik al een tijdje meer voor hem voelde dan alleen maar vriendschap.
Ik kende hem al bijna mijn hele leven, we waren buren, onze vriendschap was heel bijzonder, maar de laatste paar maanden merkte ik dat ik meer wilde dan alleen maar vrienden zijn, ik wilde hem zoenen, ik wilde de hele dag in zijn sterke armen liggen, ik wilde door zijn haren woelen, ik wilde dat hij ook verliefd was op mij en niet op Marie!
Ik spoelde mijn gezicht met wat water en liep weer terug naar de danszaal, opeens stond hij voor mijn neus. Zijn blonde krullen zaten in de war en ik voelde een steek van jaloerzie toen ik besefte dat Marie met haar hand door zijn haar had gestreeld terwijl ze hadden gezoend.
Hij keek me met een stralend gezicht aan. “Ik ben zo verliefd en zo gelukkig!” Straalde hij. Ik glimlachte naar hem, al ging dat niet van harte, hierop vervloekte ik mezelf, hij was al zolang verliefd op haar en ik kon niet eens blij voor hem zijn, jemig wat was ik voor vriendin.
Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat Marie en Lilly aan het praten waren, tot mij schrik hadden ze ruzie.
Dit mocht Jules niet zien, het was niet moeilijk om te raden waar ze het over hadden, Lilly was namelijk nogal eerlijk als ze gedronken had.
Ik gaf Jules een knuffel en fluisterde in zijn oor dat ik heel blij voor hem was en hoopte dat het iets zou worden tussen hem en Marie. Wat klonk het ongemeend, maar dat merkte hij niet eens met zijn verliefde hoofd.
Hij draaide zich om en liep terug naar het podium, ik liep hem achterna, zodra Lilly Jules in het oog kreeg hield ze gelukkig op met ruziemaken, Jules liep naar Marie toe en sloeg zijn armen om haar heen, Lilly keek zoekend op zich heen en zag mij.
Ze liep naar me toe en pakte mijn hand, ze nam me mee naar buiten en sloeg daar haar armen om me heen. Ik voelde hoe de tranen over mijn wangen liepen, maar ik huilde geluidloos.
“Kom, we gaan naar huis.” Zei Lilly naar een tijdje. Ik knikte, maar stuurde wel een smsje naar Jules.
Hee Juul,
Wij zijn al naar huis, we willen een beetje vroeg slapen, maar we wilde je niet storen.
Nog een hele fijne avond ;)
Tot snel
Xx
Waarschijnlijk zouden ze me niet eens missen.
Jules:
Nerveus wachtte ik op mijn kamer op Marie, ze had me gebeld en gezegd dat we moesten praten.
Ik hield er niet van als mensen zeiden dat we moesten praten en vooral niet als die werd gezegd op een toon zoals Marie net zei. Ze klonk een beetje als Taylor, als die met me wou praten, als ze ergens kwaad of gepikeerd over was. Ik voelde een kleine steek in mijn maag bij het denken aan Taylor, ze was de afgelopen drie maanden zo kortaf geweest, ik hoefde maar iets fout te doen of ze snauwde me af en als ik vroeg waar ze last van had, dan zei ze dat het me niks aan ging! Ze vertelde me eerst alles, deed ze dat nu niet meer omdat ik een vriendin had, ik zuchtte diep, jemig soms waren meisjes echt niet te begrijpen.
De deurbel haalde me uit mijn gedachten, ik hoorde mijn moeder naar de deur lopen en Marie vrolijk begroeten, ik hoorde Marie haar voetstappen op de trap en zag hoe ze mijn kamer binnenkwam.
Ze liep naar me toe en ging naast me zitten, een tijdje zwegen we.
Zenuwachtig gaf ik haar een kus op haar wang. Ze deinsde achteruit, oei!
“Uhm, je wou met me praten?” Begon ik toen maar, ze knikte, maar zei niks.
Opeens piepte mijn telefoon, ik had een smsje, ik haalde mijn telefoon uit mijn zak en zag tot mijn blijdschap dat het Taylor was die me had Gsmst
Hee Juul,
Heb je zin om zo langs te komen?
Mijn ouders zijn niet thuis en ik snak naar een ouderwetse Harry potter avond,
Zonder Marie of Lilly, of wie dan ook, alleen wij tweetjes!
Hopelijk tot zo!
Xx
Ik besloot om pas terug te smsen als Marie weg was, dat leek me we zo aardig.
Maar ik voelde me blij worden, eindelijk weer eens samen met Taylor, dat was al heel lang geleden, ik had het gemist, ik miste haar!
Ik bloosde een beetje bij die gedachte en schaamde ook, dit was niet leuk tegenover Marie, die me vragend aankeek. “Leuk smsje ?” Vroeg ze. “Ja van Taylor, we gaan vanavond een ouderwetse Harry Potter avond houden, dat doen we eens in het half jaar, omdat we er allebei heel erg fan van zijn, en het echt iets van ons samen is.” Ik keek Marie stralend aan, maar haar gezicht stond op onweer.
“En dat is nou precies de reden waarom ik het wil uitmaken, het is altijd Taylor dit, Taylor dat, Taylor zus, Taylor zo, ik heb daar geen zin in Jules, ik wil dat je gek bent op mij en niet op Taylor.” Ik schrok.
“Uitmaken, waarom wil je het uitmaken?” Marie zuchtte en keek me verdrietig aan, ik wou mijn armen om haar heen slaan, maar ze stond op en ging tegenover me staan.” Niet doen Jules, ik weet dat je niet verliefd op me bent, je bent gek op me en vind me best leuk, dat weet ik, maar je vindt me niet zo leuk als Taylor.” Ik wilde er iets tegen in brengen, maar kon het niet. Want met een schok besefte ik dat ze gelijk had.
Vorig jaar was ik verliefd op Taylor, maar die liet nergens uit blijken dat ze ook verliefd was op mij, ik durfde het toen niet te vertellen uit angst dat het onze hele vriendschap zou verpesten.
“Het spijt me Marie, het spijt me vreselijk.” Ik keek haar gekweld aan, maar ze glimlachte.
“Het is ook deels mijn schuld, ik was al een poosje verliefd op je, maar ik deed niks omdat ik dacht dat je Taylor leuk vond, toen we die avond aan het stappen waren, hield je je eigenlijk alleen met mij bezig en daarom dacht ik dat ik het mis had en besloot ik me om me aan je over te geven.” Maar ik zag je gelijk al naar Taylor toerennen toen we hadden gezoend en meteen daarna vroeg Lilly waar ik mee bezig was, Taylor was al een tijdje verliefd op je en nu stond ik opeens met jou te zoenen, wat dacht ik wel niet. Ik dacht toen dat Lilly dat zei omdat ze dronken was, maar toen merkte ik dat Taylor kortaf tegen ons deed nadat wij officieel iets kregen, toen wist ik dat het waar was, en het duurde niet lang voordat ik ontdekte dat jij net zoveel voor haar voelde en het is oneerlijk als we nog langer een relatie hebben, want ik hoor niet bij jou, Taylor hoort bij jou.” Ik keek Marie verbijsterd aan. “Is Taylor ook verliefd op mij, heeft Lilly dat echt gezegd?” “Uhm ja, maar ze was erg dronken, dus…” “ Als Lilly dronken is, dan is het waar, dan spreekt Lilly de waarheid en kan ze niks voor zich houden.” Ik voelde dat ik warm werd van binnen, Taylor was ook verliefd op mij, ik kon wel juichen. Meteen voelde ik me schuldig tegenover Marie, maar ze glimlachte alleen maar en gaf me een zoen op mijn wang. “Ik heb van je genoten Jules, maar ik moet je bekennen dat ik niet zo heel erg verliefd op je ben, je bent een leuke jongen, maar niet mijn ware, en ga nu maar naar Taylor toe, want het word tijd dat jullie eens eerlijk tegen elkaar zijn!”
Taylor :
Nerveus zat ik op de bank op Jules te wachten. Het was ook wel erg raar, eerst deed ik drie maanden kortaf tegen hem en daarna nodigde ik hem vrolijk uit om hier een Harry Potter avond te houden, wat nou als hij het de hele tijd over Marie wou hebben?
Ik besloot dat ik hem dan gewoon de mond zou snoeren en zou zeggen dat hij film moest kijken.
Er werd aangebeld en ik rende naar de voordeur en rukte hem open, in de deuropening stond een stralende Jules. Hij gaf me een knuffel pakte mijn handen vast, “ik ben zo blij dat we weer eens een avondje met zijn tweetjes zijn, ik heb het gemist.” Ik glimlachte naar hem en liep naar de huiskamer, Jules ging op de bank zitten en klopte naast zich. “Haal dat drinken zo maar, ik wil eerst met je praten. Ik ging nerveus op de bank zitten en had al een beetje gevoel waarover hij het wou hebben.
“Het is uit met Marie.” Zei Jules meteen toen ik naast hem was neergeploft.
Ik keek hem verbijsterd aan. “oh, wat erg.” Het klonk niet heel erg gemeend en tot mijn ontsteltenis moest Jules lachen. “Fijn dat je het zo luchtig opneemt.” Grapte hij naar me.
“Ik had het niet verwacht.” Zei ik eerlijk, “maar heel erg vind ik het ook weer niet.”
“Oh nee, en waarom niet?” Ik besloot om die vraag te negeren.
“ze heeft het uitgemaakt vanwege jou.” Jules keek me met twinkelende ogen aan.
Ik wist niet wat ik hierop moest zeggen en voelde dat ik rood werd. “Waarom vanwege mij?” vroeg ik toen maar. “Nou ze vond het niet zo prettig dat ik het altijd over jou had, elke keer werd jou naam wel genoemd door mij als ze bij me was. Eerst dacht ik dat dat was omdat we vrienden waren, maar Marie liet me net inzien dat dat om heel andere reden was.”
Ik voelde opeens een paar vlinders wild fladderen in mijn buik.
“Om welke reden is dat dan ?” Vroeg ik schor.
Maar Jules zei niks meer. Langzaam kwam zijn gezicht naar de mijne en kustte hij me.
Gretig beantwoordde ik zijn kus en kon ik eindelijk met mijn handen door zijn heerlijk zachte haar heen woelen.
Uiteindelijk hadden we die avond weinig Harry Potter gekeken.
dank je wel voor je compliment!
Ik zal er bij mijn volgende verhalen opletten.
Hier heb je alvast het tweede verhaal, ik heb zelf iets soortgelijks meegemaakt, alleen zijn er andere namen gebruikt en zijn er deels dingen verzonnen.
Samenvatting : Carol heeft leukemie en besloten Euthanasie te plegen, haar beste vriendin Eline komt afscheid nemen, hierin lees je hoe dat verloopt.
Een laatste blik!
Ze ging het doen, ze ging het echt doen, ze ging het drinken.
Waarom had ze juist vandaag beslist, waarom liet ze de natuur niet gewoon haar gang gaan?
Waarom moest ik nu al afscheid van haar nemen, we moesten nog zoveel meemaken samen, het was gewoon niet eerlijk, waarom kreeg nou net zei die leukemie.
Ik was zo diep verzonken in mijn gedachtes dat ik niet had gemerkt dat ik al in haar straat was, ik was iets te ver doorgefietst.
Ik stapte van mijn fiets af en liep langzaam met de fiets aan mijn hand naar haar huis toe, zou ik hier nog komen, na deze dag? Of zou ik het niet meer aankunnen.
Ik zette mijn fiets tegen het tuinhekje aan en liep over het pad naar de voordeur, ik drukte op de bel en wachtte af. Haar moeder,Jane, deed met roodbehuilde ogen open, maar desondanks glimlachte ze naar me, “fijn dat je er bent Eline, we hebben nog een uurtje voordat de dokter komt.”
Ik slikte, probeerde iets terug te zeggen, maar er kwam alleen een soort gepiep uit mijn keel, Jane leek het te begrijpen, zwijgend liepen we de trap op en deden de deur van haar kamer open. Ze lag in bed Haar vader, Zus, Broer en vriend zaten al om haar bed heen, ik ging naar haar toe en sloeg mijn armen om haar heen, ze deed hetzelfde bij mij en zo bleven we een poosje staan.
Als vanzelf rolde de tranen van machteloosheid over mijn wangen, ik liet haar voorzichtig los en ging aan haar voeteind zitten. Kevin, haar vriend zat bij haar hoofd en hield haar hand vast daarnaast zat haar vader, jack, die haar alleen maar strak aankeek. Aan de overzijde stond haar moeder die haar andere hand vast had en daarnaast stonden haar tweeling broer en zus, Minke en Luca, die troost hadden gezocht bij elkaar en elkaars hand vasthielden.
Toen ik op de klok keek zag ik verschrikt dat er al tien kostbare minuten voorbij waren.
Opeens begon ze te praten. “Ik heb op een briefje geschreven wie welke spullen van me mag hebben, ook staan daar de liedjes op die ik op mijn crematie wil en namen van mensen waarvan ik niet wil dat ze op de crematie komen, mijn zogenaamde vriendinnetjes die me lieten vallen toen ik in het ziekenhuis lag en ziek bleek te zijn. “ Ik keek haar aan en zag de pijn in haar ogen, voelde haar verdriet, ik gaf een kneepje in haar been, ze keek me aan en lachte. “Lien, zou jij willen zingen? Zou jij het liedje van Gordon en Replay willen zingen, elke stap die je neemt.” Ik slikte. “Ik weet niet of ik dat wel kan Carol, ik weet niet of ik er de kracht voor heb. “ “Ik zorg dat je de kracht er voor hebt, beloof me alsjeblieft dat je het doet!” Ik keek haar aan, in haar prachtige bruine ogen, ik keek ook naar haar mooie goudblonde krullen en haar lieve gezichtje,dat ondanks alles nog steeds een beetje straalde.
Ik knikte. Ze vroeg nog meer dingen, of haar broer en zus een gedichtje voor haar wilde maken, of Kevin een verhaal wou vertellen en of haar ouders er altijd voor haar broer en zus zouden zijn, ondanks dat zij weg was.
Ze beloofden het allemaal plechtig en we beloofden haar dat ze de mooiste crematie van heel Nederland zou krijgen.
We maakten nog meer plannen voor de crematie en op de een of andere manier begonnen we het nog leuk te vinden ook. Opeens ging de bel, die verschrikkelijke bel, ik voelde hoe alle kleur wegtrok uit mijn gezicht, haar vader stond op en liep zwijgend naar beneden, we hoorden hem mompelen en hoorde een andere stem terugpraten, maar konden niet verstaan wat hij zei, wel hoorde we dat dit overduidelijk de stem van de dokter was, het was tijd.
We hoorden voetstappen de trap opkomen en daar was de dokter dan, met een stomme zwarte koffer in zijn hand die ik het liefst door het raam zou willen smijten.
Hij bleef in de deuropening staan en zei. “Jullie kunnen nu afscheid van haar nemen en dan beneden wachten, neem gerust de tijd, we doen het als je er klaar voor bent Carol.” Carol knikte en dokter liep weer naar beneden. We besloten dat we nog een op een afscheid wouden nemen, alleen Carols ouders en Kevin zouden erbij zijn als ze dat vreselijke drankje zou drinken.
Minke en Lucas waren als eerste aan de beurt om afscheid te nemen, ik, Kevin en Carols ouders trokken ons terug in de gang.
Na een kwartier kwamen ze de gang weer op Minke was in tranen, Lucas had een arm om haar heen geslagen ik liep naar ze toe en sloeg mijn armen om hen beiden heen. Kevin vermande zich en liep de kamer in, ook hij wou eerst nog voor de laatste keer alleen zijn met Carol.
Na een half uur kwam ook hij terug, hij glimlachte, knikte naar mijn ouders, die ook nog even tijd wouden met hun dochter. Na ook een half uur kwamen ze terug,z e negeerde ons en liepen naar de zolder, waar hun slaapkamer was, ze zeiden alleen dat Kevin moest roepen als ik terug zou zijn.
Ik liep de kamer van Carol weer in en liep naar haar toe, opeens drong het tot me door dat dit de laatste keer was dat ik haar levend zou zien, ik kon het niet helpen en barstte in snikken uit.
Carol begon ook te huilen en ik ging bij haar zitten, ze pakte mijn gezicht vast en zei met verstikkende stem. “Alsjeblieft Eline, laat me los, ik ben zo moe, ik kan echt niet meer, ik wil die pijn niet meer, ik wil gewoon verlost zijn.” Carol keek me smekend aan en ik keek terug naar haar, haar ogen namen me onderzoekend op, haar gezicht was nat van de tranen en ik zag de uitputting in haar ogen, ze had geen vechtlust meer, ze wilde gewoon slapen, heel lang slapen.”
“Beloof me, dat je er bent als ik afgestuurd ben en ik mijn diploma onderteken, beloof me dat je er bent als ik beval van mijn eerste kindje, beloof me dat je er bent bij alle belangrijke gebeurtenissen in mijn leven, gebeurtenissen die we samen moeten meemaken, of je nou dood bent of niet, beloof me gewoon dat je een teken geeft, alsjeblieft!” Ik keek haar smekend aan, ze keek me verbijsterd aan, maar daarna lachte ze. “Ik beloof het , je zal me niet meer kunnen zien, maar ik beloof dat je mijn aanwezigheid zult voelen, dat je zal merken dat ik er ben. “
Ik glimlachte, er was niks meer te zeggen, we hadden al alles tegen elkaar gezegd wat we wouden zeggen, het was tijd om afscheid te nemen, totdat we elkaar vroeg of laat weer zouden zien, als het mijn tijd was om te gaan.
Ik sloeg nog een keer mijn armen om haar heen, pakte haar gezicht vast en nam alles in me op, de kleine moedervlek nat onder haar neus, haar mooie bruine ogen en goudblonde krullen, haar lieve lach, ik prentte alles in mijn hoofd, omhelsde haar nog een keer en liep achteruit de kamer uit maar bleef haar aankijken, totdat ik bij de deur was, toen draaide ik me om en liep de gang op.
Ik zou haar nooit meer zien, maar zou haar altijd blijven herinneren.
Op de gang stond de dokter al klaar, Minke riep haar ouders, die naar beneden kwamen en samen met Kevin en de dokter liepen ze naar binnen, Minke, Lucas en ik gingen naar beneden en zwegen.
Na een uur kwam Kevin naar beneden en zei :
“Tijd van overlijden, 16:45.”
mooii^^
Thanks!
Ook ben ik fan van harry potter en schrijf ik daar ook one shots over :)
Deze gaat over Severus Sneep en Lilly potter!
Samenvatting :
Sneep heeft Lilly mee uit gevraagd, zie hier hoe dat verloopt
De kennismaking met liefde
Langzaam liep ze naar de afgesproken plek toe, moest ze het zien als een date? Of was het gewoon als normaal, nee dat kon haast niet, deze afspraak was anders.
Ze hadden nooit op zo’n afgelegen plek afgesproken, om samen te picknicken.
Haar vriendinnen hadden haar voor gek verklaard, hij was een zwadderaar, hij was niet te vertrouwen, hij was slecht, waarom ging ze met hem afspreken als ze James Potter kon krijgen? Snapte ze dan niet, dat ze James Potter een arrogante kwal vond, dat ze een hekel had aan zijn arrogante manier van doen, terwijl Severus, zo rustig en zo bedeesd was en hoewel hij met de verkeerde mensen omging, en hij in een afdeling zat die meer duistere als goede heksen en tovenaars had voortgebracht, vertrouwde ze hem.
Hij had haar ook nog nooit laten zitten, stond altijd voor haar klaar en troostte haar als zij zich rot voelde over hoe slecht de band tussen haar en haar zus geworden was, sinds ze hier op school zat.
Toen ze dichterbij de boom kwam, waar ze hadden afgesproken zag ze hem al zitten, hij had een zwarte spijkerbroek en een zwart shirt met korte bouwen aan, ze had hem nog nooit met korte mouwen gezien, zijn armen waren verbazend genoeg niet heel wit, een beetje getint zelfs, wat niet paste bij zijn witte gezicht.
Hij zat tegen de boom aan op een groot kleed en had zijn ogen gesloten, zijn zware haren waaide voor zijn gezicht.
Glimlachend liep ze naar hem toe en ging voor hem zitten en keek hem aan, zijn gezicht zag er tevreden en blij uit, jammer dat het zo bleek was en niet zo mooi getint als dat zijn huid op zijn armen was.
Hij opende zijn ogen en keek in haar prachtige groene ogen.
“Goedemiddag Lilly.” Glimlachte hij. Hij ging wat rechter zitten keek naar haar, haar lieve gezicht, haar mooie donkerrode haren, ze had een rood shirtje en een spijkerrokje aan, ze zag er prachtig uit, het shirtje stond heel leuk bij haar haren.
“Nog twee dagen Sev, en dan gaan we weer terug. Dan zien we elkaar een poosje niet.” Lilly keek Severus droevig aan, haar ouders waren verhuisd, naar een stadje dat ver van londen vandaan lag, ze zou Severus 2 lange maanden niet zien.
Hij zei niks maar pakte zijn toverstok en riep “Veruno Vogulo” Er spoten prachtige mooie witte duiven uit zijn stok die in rondjes boven hun hoofden bleven vliegen.
Lilly glimlachte naar hem, keek hem daarbij ook bewonderend aan. “Waar heb je dat geleerd? “ Hij grijnsde. “Ik wou iets speciaals voor je toveren, dus heb ik een tijdje in de bieb doorgebracht en uiteindelijk deze spreuk gevonden, het was even oefenen, maar het was alle moeite waard. “
Ze ging naast hem zitten, ze zag geen mand met eten, maar dat boeide haar ook niet, ze had geen zin om te eten en ze merkte dat het op dit moment goed voelde om bij hem te zijn.
Ze staarde een tijdje voor zich uit, totdat Severus voorstelde om te gaan lopen, Lilly knikte en ze liepen naar de richting van het meer, beschut achter de bomen.
“Wie denk jij dat dit jaar de afdelingsbeker wint Severus, Ravenklauw staat best ver voor toch?” Severus glimlachte. “volgens mij hebben ze ook gewonnen, ze hebben ook al de zwerkbalcup gewonnen, dus ik denk dat ze de afdelingscup ook in hun zak hebben.” Hij glimlachte, het deerde hem op dit moment niet dat Zwadderich laatste was geworden, hij was samen met Lilly en hiervan moest hij genieten!
“Sev?” Lilly sprak zijn naam een beetje angstig uit, alsof ze een onderwerp ging aansnijden, die ze liever niet wilde bespreken.”Ja.” Antwoordde hij, ook een beetje angstig.
“Is dit een gewone normale afspraak? Of is dit gewoon een date?”
Ze keek hem vragend aan, haar wangen waren een beetje rood gekleurd.
Hij ademde opgelucht uit, hij was even bang dat ze het weer over zijn vrienden ging hebben, die ze niet mocht, die ze duister vond. “Dat mag jij zeggen, ik laat het aan jou over.” Glimlachte hij, al vond hij het meer een date, ze waren nog nooit zo, tsja hoe kon je het noemen? Ze waren nog nooit zo alleen met elkaar geweest.
Lilly keek hem peinzend aan en begon tot zijn verbazing een beetje te giechelen.
“Wat?” Vroeg hij een beetje agresief, hij dacht dat ze hem uitlachte.
Ze hield op met geichelen en keek hem verontwaardigd aan. “Je hoeft niet gelijk zo lomp te doen Severus, ik lach je niet uit, ik ben James Potter of Sirius Zwarts niet!”
Hij voelde dat hij rood werd, hij wou niet dat ze kwaad op hem was, hij wou dat ze zo lief naar hem keek zoals ze altijd bij hem deed.
“Het spijt me Lilly, wees niet boos, toe.” Hij keek haar smekend aan. Ze glimlachte, “Excuses geaccepteerd Sev!” Lilly vond het rot voor Severus, dat James Potter en Sirius Zwarts hem altijd moesten hebben, hij altijd het mikpunt was van hun pesterijtjes, alleen maar om zich nog populaider voor te doen als dat ze al waren, gadver wat waren ze ook een stel etters.
“Lilly! “ “Sorry Sev, ik was een beetje in gedachten verzonken geloof ik.”
Hij lachte, ze stonden stil onder een prachtige boom, waar allemaal roze bloemetjes in bloeide.
“Waarom lachte je?” Severus keek haar iets wat nieuwsgierig aan, ze bloosde, maar keek een beetje uiteindagend naar zijn bleke gezicht en zijn donkere ogen, naar zijn mooie zware haar, dat sluik onder zijn schouders viel.
“Ik wil dit best als een date zien. “ Zei ze tergend langzaam. Ze hield even stil en keek hem een beetje verlegen aan, ze was benieuwd wat hij zou gaan doen, ze hoopte dat hij het zou doen. Want eens moest de eerste keer zijn en waarom zou dat dan niet met haar beste vriend zijn, met degene die haar als eerste liet kennismaken met de toverwereld, die haar daarover vertelde en die haar geruststelde toen ze besefte dat ze ver van haar ouders en zus zou gaan wonen. Lilly vond dat hij het moest zijn, ze wilde dat hij het was.
Langzaam maakte ze haar zin af, terwijl Severus haar nog steeds nieuwsgierig aanstaarde, afwachtend op wat ze zeggen zou.
“Maar bij een date hoort wel een zoen.”
Severus keek haar aan en voelde dat hij een vuurrood hoofd kreeg, hij wist niet waar hij kijken moest. Maar Lilly sloeg daar geen acht op, ze liep op hem af, haar groene ogen zochten de zijne, ze sloeg haar armen om hem heen en zocht zijn lippen, die al spoedig die van haar raakte.
En voor het eerst, besefte Severus Sneep wat het woordje liefde betekende.
samenvatting:
Mike is al een tijdjee geboeid van de mysterieuze Keisha, eindelijk ziet ze hem ook eens staan, hij hoopt dat hij wel door haar geheime schild heen kan breken.
Vrij zijn
Ik zat al een uur op die barkruk, alleen maar naar haar aan het staren, ze danste uitbundig mee, met een Jilzz in haar hand, haar haren vielen voor haar gezicht, het leek haar niet te deren, ze danste gewoon uitgebreid verder.
Iedere week was ze hier weer, iedere week met hetzelfde meisje en dezelfde jongen, die duidelijk een stel waren. Ze danste het eerste deel van de avond met zijn drietjes, totdat zij een jongen gevonden had, elke week had ze wel weer een andere, ze zoende ermee, maar je zag haar nooit met een jongen mee naar huis gaan, of telefoonnummers uitwisselen of wat dan ook. Altijd liep ze aan het eind van de avond gewoon weer mee naar huis, de jongen boos of teleurstellend achterlatend.
Ik vond haar Fascinerend en hoopte iedere week weer dat ik deze keer haar slachtoffer was, waarom wist ik niet.
Nu sloeg ze haar armen om haar vriendin heen en danste ze samen, hard lachend, de jongen sloeg zijn armen om de twee meiden heen, hij fluisterde iets in haar hoofd, ze legde haar hoofd in haar nek en schaterde, vervolgens gaf ze hem een zoen op zijn wang. Jaloers keek ik toe, wat zou hij gezegd hebben? Ik draaide me om, richting de bar, wachtte mijn beurt af en bestelde een biertje.
Terwijl ik op mijn bier wachtte, hoorde ik een zachte meisjes stem zeggen : “Twee Jilz en een biertje alstublieft.” Ik draaide mijn hoofd naar links en zag tot een schok dat zij het was die naast me stond.
Ze zag me kijken en glimlachte. “Pardon, dat word €2,20 alstublieft,.”Ik gaf het geld aan het barmeisje en nam mijn biertje in ontvangst.
Ze was nog op haar bestelling aan het wachten en tikte ongeduldig met haar vingers op de bar.
Bovenop haar lange bruine haren zat een prachtige glitter haarband, ze droeg een simpel zwart topje, daaronder een gerafelde spijkerrok en korte zwarte enkellaarsjes met een klein hakje.
Ze kreeg haar drinken. “€7,20 wordt dat dan alsjeblieft.” Het meisje keek vragend naar het barmeisje, ze had haar niet gehoord, door de harde muziek waarschijnlijk.
Zonder er bij na te denken gaf ik een briefje van tien aan het barmeisje. “Dat krijgt ze van mij.” Schreeuwde ik naar haar. Ik kreeg mijn wisselgeld en keek naar het meisje.
Ze lachte naar me. “Ben je hier alleen?” Vroeg ze.
Ik knikte, “Mijn vrienden komen waarschijnlijk over een half uur ofzo, ik ben altijd te vroeg, waarom dat weet ik ook niet.” Ze lachte. “Loop maar mee joh, dan dans je toch lekker gezellig met mij tot dat je vrienden er zijn?” Ze keek me speels aan.
Ik voelde dat mijn maag een buiteling maakte, ze vroeg of ik met haar wou dansen, misschien zou ik de eerste jongen zijn waarmee ze vaker zou afspreken, dat moest gewoon.
We liepen naar de achterkant van de kroeg, waar haar vrienden in een innige omhelzing aan het zoenen waren. Ze ging achter haar vriendin staan en hield het flesje Jilz tegen de nek van haar vriendin aan. Deze hield op met zoenen en gaf een gil. Ze draaide zich om en giechelde.
Het meisje gaf een Jilz aan haar vriendin en het biertje gaf ze aan de jongen.
“Hij heeft het voor ons betaald.” Ze wees naar mij en ik voelde dat ik rood werd.
De jongen hief zijn glas naar me op, “proost!” hij hief zijn glas op, ik deed hetzelfde en tikte tegen zijn glas aan. Blijkbaar vonden de jongen en het meisje het niet vreemd dat er zomaar een vreemde jongen bij hen stond, maar ze zouden wel niet anders gewend zijn, ze zoende namelijk iedere week met een ander.
“Hoe heet je?” Vroeg zij aan me, haar vrienden waren weer met elkaar aan het zoenen en dansen.
“Xander.” “Ik heet Keisha, dat daar zijn Kayleigh en Kevin.”
Meer zei ze niet, ze sloeg alleen haar armen om mijn nek, ik sloeg een arm om haar middel en drukte haar tegen me aan.” We deinsde wat mee op de muziek, na een tijdje lieten we elkaar los en dronken we wat. Ik dronk mijn bier in een teug leeg en zette het ergens op een muurtje, Keisha deed hetzelfde. Ik had mijn vrienden al zien binnenkomen, maar zag ze nu nergens meer, het deerde me niet, ik was bij Keisha, dat was het enige wat leek te tellen.
“Jij bent hier ook elke week.” Riep ik naar haar. Ze glimlachte, “Doordeweeks moet ik veel werken, het stappen vind ik een heerlijke onderbreking van de sleur, ik hou van dansen.”
“Waar werk je dan.” Ze keek me uitdagend aan. “Dat doet er niet toe, ik wil niet over mijn werk praten.” Ik keek haar een tikje beduusd aan. Ze glimlachte, bij het zien van mijn gezicht.
“En jij, hoe oud ben je eigenlijk?” “Ik ben drieëntwintig.” “Dat is een hele mooie leeftijd, niet veel te oud en ook niet te jong.” Lachte ze.
“Hoe oud ben jij dan?” “Wat denk je zelf?” Ik keek haar aan, ze was best klein, want ze kwam met haar hoofd tot mijn kin, als je je dan bedacht dat ze hakken aan had.
Ze had niet veel make-up op en een haast kinderlijk gezicht.
“achttien jaar gok ik.” Ze knikte, “sinds vorige week.” Grijnsde ze.
“Vind je het erg, vind je me nu te jong.” Ik schudde van nee. “Zoals jij zelf zei, niet te oud en ook niet te jong.” Ze moest lachen.
Opeens werd ik op mijn rug getikt, ik draaide me op, het was Kevin, hij had twee wijntjes en twee biertjes bij, hij gaf er een daarvan aan mij.
Ik bedankte hem. Keisha lachte en omhelsde hem, hij drukte haar even tegen zich aan.
Ïk voelde een vlaag van jaloerzie, waarom deed hij dat terwijl hij zijn vriendin bij zich had.
Ik keek naar Kayleigh, ze leek het niet erg te vinden, maar keek juist vol genegenheid naar hen beide.
We danste een tijdje met zijn viertjes, ik kwam tot de ontdekking dat Keisha en Kevin al twee jaar bij elkaar werkte en al gelijk goede vrienden waren, acht maanden geleden kwam Kayleigh bij hen werken en het klikte gelijk goed tussen de meiden.
Eigenlijk was Keisha geen stapper, maar Kayleigh haalde haar toch over om een keertje samen te gaan, Keisha wist dat Kevin hier elke zaterdag naartoe ging en daarom gingen zij daar ook heen, ze hadden toen zo’n geweldige avond gehad, dat ze die week erop weer gingen, toen hadden Kayleigh en Kevin ook gezoend en sindsdien gingen ze iedere week met zijn drietjes.
Toen kwam een rustig nummer op, dat nummer was altijd het laatste liedje daarna gingen de lichten aan.
Kayleigh en Kevin sloegen hun armen om elkaar heen en danste rustig mee op de muziek.
Keisha sloeg weer haar armen om mijn nek en ik legde mijn handen op haar dijen.
We schuifelde samen en ik keek in haar donkerblauwe ogen, ze keek naar mij en kwam steeds dichterbij met haar gezicht in mijn richting, we zoende.
Ik liet mijn hand over haar haar gaan, het was zijdezacht.
Opeens was het nummer afgelopen, ze maakte zich van me los lachte naar me en gaf een kus op mijn wang, toen liep ze weg, tussen de menigte door, Kayleigh en Kevin liepen met haar mee.
Ik liep haar achterna. Maar Kevin versperde me de weg, “Laat het voor wat het is Mike, ze wil toch niet verder afspreken.”Beduusd keek ik haar aan. “maar- “ Tevergeefs, Kevin liep al weg achter zijn meiden aan en het leek me niet slim om hem achter na te lopen.
Kwaad over de manier waarop ze ineens weg waren gegaan, liep ik richting de garderobe.
Ik had verwacht dat ze daar wel zouden staan, maar ze waren al weg, ook mijn vrienden zag ik nergens, ik baalde flink, ze bleef geheimzinnig, ze zou dat ook altijd blijven.
Want een week later negeerde ze me, evenals Kayleigh en Kevin en zag ik haar met een andere jongen zoenen. Toen ik haar naar de bar zag lopen liep ik naar haar toe.
“Waarom negeer je me.” Ze zei niks, koppig bleef ik naast haar staan.
Toen ze haar drankjes had en had afgerekend draaide ze zich naar me toe en het enige wat ze zei was : “Ik wil vrij zijn!” toen liep ze weg, mij beduusd achterlantend.
Plaats je reactie
Je moet ingelogd zijn op te kunnen reageren.