Jaap pakt Manon`s hand en neemt haar mee naar zijn kamer. Manon gaat midden in de kamer staan en kijkt in het rond. De kamer van Jaap is rommelig, maar hij heeft er wel leuke spullen in staan. Ze hoort muziek en draait zich om. Jaap legt zijn handen om haar heupen en drukt een kus op Manon`s wang. Manon begint te stralen en legt haar armen om zijn nek. Ze hoort een romantisch liedje en ze beginnen te schuifelen. Heel haar lijf begint te tintelen en ze streelt met haar hand door zijn haren. Ze voelt zijn neus tegen de hare en dan zijn tedere lippen op de hare. De handen van Jaap gaan strelend over de rug van Manon naar beneden. Ze voelt dat Jaap zijn handen op haar kont houd. Ze openen hun ogen, en kijken elkaar liefkozend aan. Door Manons hoofd gaan miljoenen goedachtende, want wat is Jaap toch leuk. Manon maakt zich los uit de handen van Jaap en valt achterover op zijn bed.
Dit is het stuk verhaal, Ik zou het leuk vinden als mensen er een stuk aan kunnen verzinnen, want ik loop hier een beetje vast.
Xxjes
Ik wil het wel proberen :)
Jaap laat zich naast haar op het bed vallen en kijkt haar glimlachend aan. Hij draait zich op zijn zij en kust haar op haar wang. Ze bloosde. Ze duwde hem terug op zijn rug en legde haar hand liefdevol op zijn borst. langzaam bewoog ze haar hand naar beneden, strelend. Hij was zo gespierd en knap. Op dat moment hoorde ze beiden een verdieping lager de voordeur open gaan. Manon schrok, haalde haar hand weg en ging rechtop zitten. 'Het is m'n broer maar, die komt niet naar m'n kamer' zei Jaap en hij legde geruststellend zijn hand op mijn schouder. 'Kom liggen' zei hij terwijl hij zich weer achterover liet vallen.
Ik weet even niets meer...Iemand anders??
En zei ik zal je nooit verlaten Manon ik hou van jou!
Plots knalde de deur open Manon schrok zich ze viel op de grond met haar hoofd, het laatste wat ze hoorde was een knal toen werd alles zwart.
Toen ze wakker werd keek ze om zich een ze zat onder het bloed en zag jaap liggen op het bed, ze gilde hij was dood. ze belde zo snel mogelijk 112 maar het was te laat ze brachten hem nog naar het ziekenhuis maar het had geen baat meer. Ze was alleen achter gebleven jaap had haar verlaten hij had beloofd nooit te doen maar het gebeurde toch. Manon was ook naar het ziekenhuis gebracht maar zei had niets ze mocht weer gaan na een gesprek met de psychiater ze had niets gezegd. Haar ouders haalde haar op en ze zeiden dat ze zouden bellen als Manon zich iets zou herinneren.
Dagen en nachten gingen voorbij zonder jaap ze kon niet slapen want telkens als ze haar ogen sloot zag ze jaap voor zich de knal van de deur en de knal van het schot.de begrafenis was geweest maar Manon voelde zich niet beter de politie had al meerdere malen gebelt maar Manon wilde ze niet spreken.
Na een paar weken moest Manon weer naar school ze had er helemaal geen zin in maar moest van haar ouders. toen ze de klas binnen kwam vroeg iedereen gelijk hoe het met haar ging goed zei ze maar ze meenden het niet toen ze naar haar plek was hij leeg geen Jaap ze kon het niet aan en stortte in. Hoe moet ze dit nou doen zonder hem zonder Jaap. Ze ging naar huis.
Thuis ging ze 's middags een stukje wandelen gewoon rond in de buurt maar zonder dat ze het door had stond ze voor Jaaps huis ze schrok en begon ze huilen. Toen kwam Stijn naar buiten de broer van Jaap hij ving haar op voor dat ze op de grond viel, ze wilden niet naar binnen dus ze zaten daar op het pad naar de deur van hun huis. Nu woonde Stijn alleen hun ouders waren namelijk jaren geleden verongelukt tijdens een aanrijding. Stijn had een theorie bedacht dat het geen ongeluk was maar opzet zijn vader was namelijk advocaat en had net een grootte zaak gewonnen en was met hun moeder uit eten geweest om het te vieren.
De drugsdealer zei nog voor dat hij werd afgevoerd dit zet ik je betaald maar hun vader hechte er geen waarden aan. Dus eigenlijk was Stijn degene die helemaal alleen was achter gebleven hij had geen vriendin en weinig vrienden omdat hij altijd met z'n studie bezig was.
Nadat Manon weer rustig was geworden zei Stijn dat hij bang was,bang dat ze hem ook zouden komen halen Manon probeerde hem gerust te stellen maar het lukte niet echt hij was echt bang doodsbang.
Jaap pakt Manon`s hand en neemt haar mee naar zijn kamer. Manon gaat midden in de kamer staan en kijkt in het rond. De kamer van Jaap is rommelig, maar hij heeft er wel leuke spullen in staan. Ze hoort muziek en draait zich om. Jaap legt zijn handen om haar heupen en drukt een kus op Manon`s wang. Manon begint te stralen en legt haar armen om zijn nek. Ze hoort een romantisch liedje en ze beginnen te schuifelen. Heel haar lijf begint te tintelen en ze streelt met haar hand door zijn haren. Ze voelt zijn neus tegen de hare en dan zijn tedere lippen op de hare. De handen van Jaap gaan strelend over de rug van Manon naar beneden. Ze voelt dat Jaap zijn handen op haar kont houd. Ze openen hun ogen, en kijken elkaar liefkozend aan. Door Manons hoofd gaan miljoenen goedachtende, want wat is Jaap toch leuk. Manon maakt zich los uit de handen van Jaap en valt achterover op zijn bed.
Dit is het stuk verhaal, Ik zou het leuk vinden als mensen er een stuk aan kunnen verzinnen, want ik loop hier een beetje vast.
Xxjes
Ik wil het wel proberen :)
Jaap laat zich naast haar op het bed vallen en kijkt haar glimlachend aan. Hij draait zich op zijn zij en kust haar op haar wang. Ze bloosde. Ze duwde hem terug op zijn rug en legde haar hand liefdevol op zijn borst. langzaam bewoog ze haar hand naar beneden, strelend. Hij was zo gespierd en knap. Op dat moment hoorde ze beiden een verdieping lager de voordeur open gaan. Manon schrok, haalde haar hand weg en ging rechtop zitten. 'Het is m'n broer maar, die komt niet naar m'n kamer' zei Jaap en hij legde geruststellend zijn hand op mijn schouder. 'Kom liggen' zei hij terwijl hij zich weer achterover liet vallen.
Ik weet even niets meer...Iemand anders??
En zei ik zal je nooit verlaten Manon ik hou van jou!
Plots knalde de deur open Manon schrok zich ze viel op de grond met haar hoofd, het laatste wat ze hoorde was een knal toen werd alles zwart.
Toen ze wakker werd keek ze om zich een ze zat onder het bloed en zag jaap liggen op het bed, ze gilde hij was dood. ze belde zo snel mogelijk 112 maar het was te laat ze brachten hem nog naar het ziekenhuis maar het had geen baat meer. Ze was alleen achter gebleven jaap had haar verlaten hij had beloofd nooit te doen maar het gebeurde toch. Manon was ook naar het ziekenhuis gebracht maar zei had niets ze mocht weer gaan na een gesprek met de psychiater ze had niets gezegd. Haar ouders haalde haar op en ze zeiden dat ze zouden bellen als Manon zich iets zou herinneren.
Dagen en nachten gingen voorbij zonder jaap ze kon niet slapen want telkens als ze haar ogen sloot zag ze jaap voor zich de knal van de deur en de knal van het schot.de begrafenis was geweest maar Manon voelde zich niet beter de politie had al meerdere malen gebelt maar Manon wilde ze niet spreken.
Na een paar weken moest Manon weer naar school ze had er helemaal geen zin in maar moest van haar ouders. toen ze de klas binnen kwam vroeg iedereen gelijk hoe het met haar ging goed zei ze maar ze meenden het niet toen ze naar haar plek was hij leeg geen Jaap ze kon het niet aan en stortte in. Hoe moet ze dit nou doen zonder hem zonder Jaap. Ze ging naar huis.
Thuis ging ze 's middags een stukje wandelen gewoon rond in de buurt maar zonder dat ze het door had stond ze voor Jaaps huis ze schrok en begon ze huilen. Toen kwam Stijn naar buiten de broer van Jaap hij ving haar op voor dat ze op de grond viel, ze wilden niet naar binnen dus ze zaten daar op het pad naar de deur van hun huis. Nu woonde Stijn alleen hun ouders waren namelijk jaren geleden verongelukt tijdens een aanrijding. Stijn had een theorie bedacht dat het geen ongeluk was maar opzet zijn vader was namelijk advocaat en had net een grootte zaak gewonnen en was met hun moeder uit eten geweest om het te vieren.
De drugsdealer zei nog voor dat hij werd afgevoerd dit zet ik je betaald maar hun vader hechte er geen waarden aan. Dus eigenlijk was Stijn degene die helemaal alleen was achter gebleven hij had geen vriendin en weinig vrienden omdat hij altijd met z'n studie bezig was.
Nadat Manon weer rustig was geworden zei Stijn dat hij bang was,bang dat ze hem ook zouden komen halen Manon probeerde hem gerust te stellen maar het lukte niet echt hij was echt bang doodsbang.
Dit is wat ik heb bedacht NEXT!
Plaats je reactie
Je moet ingelogd zijn op te kunnen reageren.